w Ministerstwie Zdrowia
Szanowna Pani Minister,
W związku z pismem
MZ-4478/076/04/JC z dnia 20.05.2004 r.
uprzejmie informuję, że wskazanie świadczeń zdrowotnych i procedur
medycznych w dziedzinie, którą reprezentuję nie jest wcale problemem łatwym.
Problem jest poważny.
Trzeba bowiem pamiętać nie tylko o niemożności ciągłego finansowania z własnej
kieszeni usprawniania przez osoby trwale niepełnosprawne, ale też i o
negatywnych skutkach zaniechań w przypadkach pozornie lekkich, bo odległe
skutki tego typu zaniedbań są widoczne często dopiero po wielu latach, co
generuje bardzo duże koszty późniejszego leczenia i powoduje
„produkowanie” osób niepełnosprawnych. Przykładem tego mogą być
boczne skrzywienia kręgosłupa u dzieci, często lekceważone, które
niejednokrotnie nie leczone powodują szereg zmian strukturalnych i konieczność
ciągłego ich leczenia /skoliozy idiopatyczne na początku są zawsze
niskostopniowe, a w oczach wielu urzędników nie wymagają leczenia/. W
negatywnym koszyku świadczeń nie powinny się znaleźć procedury
fizjoterapeutyczne wylistowane w ICD-9 oraz pamiętać należy także o tym, iż
fizjoterapia jest najtańszą formą leczenia wielokrotnie jedyną możliwą do
zastosowania.
Niemniej jednak
wydaje się, że pewne oszczędności można uzyskać np.
1.
nie finansując funkcjonowania tzw. ośrodków
rehabilitacyjno-wychowawczych. Moim zdaniem działalność wychowawcza
nie powinna być finansowana ze środków przeznaczonych na ochronę
zdrowia. Uważam, że ośrodki te nie powinny być rozliczne poprzez
osobodzień, lecz poprzez zakontraktowane procedury medyczne. Sądzę,
że osobodzień powinien być zarezerwowany głównie dla oddziałów
rehabilitacyjnych. To samo dotyczy chyba finansowania niektórych pobytów w
sanatoriach o charakterze „pseudorehabilitacyjnym” czy na niektórych tzw.
turnusach rehabilitacyjnych (nie tylko dla dzieci).
2.
kontraktowanie świadczeń obejmujących stosowanie specjalnych metod czy
technik fizjoterapii /chodzi tutaj przede wszystkim o metody terapii manualnej,
metody reedukacji nerwowo-mięśniowej, metody usprawniania dzieci z m.p.dz. czy
ze skoliozami/ tylko w przypadku wykonywania ich przez certyfikowanych terapeutów
(w pozostałych przypadkach płacenie jak za zwykłe ćwiczenia bierne lub
czynne).
3.
W negatywnym koszyku świadczeń muszą się znaleźć wszystkie
procedury fizjoterapeutyczne wykonywane przez pielęgniarki.
Dotychczasowe przygotowanie pielęgniarek jest pod tym względem raczej
fikcyjne, a zostało prawnie usankcjonowane poprzez ustawę o zawodzie pielęgniarki
i położnej.
Z poważaniem
Zbigniew Śliwiński